จป.ที่ได้เงินเดือนน้อยที่สุด
สมัยจบใหม่ๆ ผมขอเงินเดือนไปที่ 14,000 บาท
ปรากฏว่าคนสัมภาษณ์ มองหน้าผม หยิบกระดาษขึ้นมา 1 แผ่น แล้วใช้ปากกาเขียนลงไปว่า
แถวนี้เขาให้กันได้ที่ 11,000 บาท
คุณไปสมัครงานที่ไหน เขาก็ให้เท่านี้
ผมก็ไม่ใช่คนแถวนี้ ผมก็เลยเชื่อ และก็ตัดสินใจทำงานที่นี่
อีกหลายสัปดาห์ถัดมา ผมรู้ว่า เพื่อนของผมได้เงินเดือนกันไม่ต่ำกว่า 14,000 บาท ในเขตเดียวกับที่ผมทำงาน
บางคนได้ถึง 2-3 หมื่นบาทเลย
อาการ อิจฉา และเสียใจจึงเกิดขึ้น
ตอนนั้นผมปลอบตัวเองว่า
ทางเลือกของผมมันน้อย ผมก็เลยได้เงินเดือนน้อย
แต่มารู้สึกตัวอีกทีว่า แท้ที่จริงแล้ว
ไม่ใช่ว่า ทางเลือกของเราน้อย แต่เป็นเพราะ
"ความสามารถของเรา มันน้อยต่างหาก"
ภาษาอังกฤษ ก็พูดไม่ได้ ฟังไม่เข้าใจ เขียนก็ไม่ได้เรื่อง
คอมพิวเตอร์ก็ใช้ไม่ค่อยเป็น ยิ่งเรื่องเกรดเฉลี่ยแล้วไม่ต้องพูดถึง
จึงตัดสินใจ
หยุดบ่น หยุดตีอก ชกหัว ตัวเอง และทำความเข้าใจว่า
เพราะ ความสามารถของเรามันน้อย ทางเลือกของเรา มันก็น้อยไปด้วย
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่มีเงินเดือนกันเยอะๆ ที่ทำให้ผมต้องผลักดันตัวเอง
ช่วยให้ผมเห็นว่า อะไรบ้าง ที่ต้องทำเพิ่มเติม เช่น
ตัดสินใจเอาเงินเก็บ ไปเรียนภาษาอังกฤษที่ออสเตรเลีย
บินไปเมืองนอก เพื่อไปเรียน BBS
ไปลงสัมมนา การเป็น นักพูด นักเขียน นักการตลาด การทำธุรกิจออนไลน์ และ เทคนิคการเป็นที่ปรึกษา
ตัดสินใจลาออกจากงานประจำ มาทำงานไม่ประจำ
เปลี่ยนตัวเองจากลูกจ้าง ให้กลายมาเป็นนายจ้าง
เปลี่ยนจากคนธรรมดาๆ ให้กลายมาเป็นคนที่มีชื่อเสียง
"ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน แต่การลงมือทำนั้น ทำให้ชีวิตเรา เกิดความสำเร็จแน่นอน"
เงินเดือนเราน้อย ไม่ใช่เพราะทางเลือกเราน้อย
แต่เพราะความสามารถของเรา มันน้อยต่างหาก
ขอเป็นกำลังใจให้พี่ๆน้องๆจป.ทุกคน นะครับ
พฤติกรรมความปลอดภัยสร้างได้
สำหรับผู้ที่สนใจ หนังสือ เป็นนักพูดมืออาชีพไม่ยาก ใครๆก็เป็นได้
มีวางจำหน่ายทางออนไลน์เท่านั้นนะครับ ส่งฟรี EMS
